Na 28 jaar gaat Joep Heinemans met pensioen. Irma Geestman (HZW-klachtenfunctionaris) kent de bevlogen huisarts uit Wormer al jaren: sinds de oprichting van de huisartsenpost in onze regio. Samen blikken ze terug op de ontwikkelingen in zijn loopbaan. “Het vak is eigenlijk een doorlopende ‘soap’, je pakt na langere tijd iemand niet gezien te hebben gewoon de draad weer op.”
Hoe begon jouw betrokkenheid bij de huisartsenpost?
“Ik startte in 1997 als waarnemer in Wormer. In die tijd draaide je als huisarts nog in je eentje avond-, nacht- én weekenddiensten. Dat was voor veel collega’s niet meer vol te houden. Zo ontstond de behoefte aan een huisartsenpost, iets wat in die tijd nog helemaal niet bestond. Samen met een klein groepje pioniers hebben we de handen ineengeslagen en zijn we begonnen.”
Wat maakte die beginperiode bijzonder?
“We moesten alles opzetten: behuizing, medische uitrustig en meubilair, auto met chauffeur, maar ook de statuten, huishoudelijk reglement, personeel en automatisering. Dat was heel leerzaam om te doen. Ik ben altijd trots geweest op wat we hebben neergezet. De werkdruk voor huisartsen is hierdoor structureel verminderd.”
Je was ook lang betrokken bij de klachtencommissie. Wat betekende dit voor je?
“Ik was vanaf het begin betrokken bij de post, daarom voelde dit ook een beetje als ‘mijn kindje’. In de klachtencommissie vind ik het belangrijk dat we fouten erkennen en herstellen. Mensen kunnen buiten kantoortijden nergens anders heen; dan moet je hun vertrouwen behouden. Het is geen commissie van verwijten, maar van verbetering.”
Hoe heb jij het huisartsen vak zien veranderen?
“Er is enorm veel veranderd, maar de kern is hetzelfde: iemand zit tegenover je, in vertrouwen, en jij probeert te helpen. De teams zijn groter geworden, er zijn psychologen en praktijkondersteuners bijgekomen en de zorgvraag is zwaarder geworden. Toch blijft dat persoonlijke contact centraal staan.”
Wat vind je het mooiste aan het vak?
“De langdurige band met patiënten. Na jaren ken je iemand goed en weet je wat hij of zij wil of nodig heeft. Dat werkt efficiënt, maar vooral heel warm. Die nabijheid maakt ons werk mooi. Het is een doorlopende ‘soap’: je pakt na langere tijd iemand niet gezien te hebben gewoon de draad weer op.”
Hoe kijk je naar de toekomst van de huisartsenzorg?
“Er komen grote uitdagingen aan, zoals dubbele vergrijzing en meer digitalisering, waaronder A.I. Het werk zal veranderen, maar ik hoop dat de persoonlijke relatie met patiënten behouden blijft. Dat is het fundament van goede zorg.”
Werkplezier zit in de nabijheid en de vertrouwensband. Dat gun ik de nieuwe generatie ook.”
Wat wil je collega’s meegeven?
“Blijf interesse tonen en blijf benaderbaar. Als je écht luistert, voelt een patiënt zich gehoord, en dat voorkomt de meeste problemen. Werkplezier zit in de nabijheid, de vertrouwensband. Dat gun ik de nieuwe generatie ook.”
Hoe ga je afscheid nemen, of loop je stilletjes je praktijk uit?
Lachend: Nee hoor. Ik organiseer een afscheidsreceptie op donderdag 18 december van 17 uur tot 20 uur in de Stoomhal te Wormer, bekend terrein! Daar zijn mijn collegae en medewerkers van de HZW met wie ik heb samengewerkt van harte welkom! En mocht je niet kunnen komen, maar mij willen verrassen, dan zou ik het erg waarderen als je een kleine donatie zou willen doen voor een betere wereld bij de stichting Mwasi Makasi (bankrekeningnummer: NL11 INGB 00069527 82 ovv afscheid dr. Heinemans). Ik hoop jullie de 18e te zien, en anders: het ga jullie goed”