Menu Sluiten

Samenwerking in de Zaanstreek voor optimale fractuurpreventie

Dit artikel is eerder verschenen in het magazine SAMEN van Amgen.

Zorgpaden van patiënten beperken zich vaak niet tot één zorgverlener, zeker niet als het om chronisch zieken gaat. Osteoporose is daarvan een sprekend voorbeeld. Het Zaans Medisch Centrum en Huisartsenzorg Zaanstreek Waterland hebben hiervoor een samenwerking opgezet die moet zorgen dat patiënten beter worden geïdentificeerd, gediagnosticeerd, begeleid en behandeld.

Het Zaans Medisch Centrum wil de zorg zo inrichten dat deze toekomstbestendig
is. Een streven waarin de projectgroep Juiste Zorg Juiste Plaats Zaanstreek een belangrijke rol speelt. Een van de indicatiegebieden waarvoor een project is gedefinieerd, is osteoporose. “Dat we juist voor osteoporose een zorgpad hebben ontwikkeld waarin de samenwerking tussen eerste en tweede lijn centraal staat, is logisch”, zegt internistendocrinoloog Boris Kanen van Zaans Medisch Centrum. “De kern hierbij is immers preventie en dan moet je over lijnen heen kijken.”

Tot zo’n zorgpad komen, is iets wat alleen lukt als je elkaar hebt leren kennen en vertrouwen, stelt HZW-directeur Erik Schoofs. “Dan kun je toegevoegde waarde leveren voor de patiënt”, zegt hij. “We zijn in de zorg gewend om problemen te isoleren. In samenwerking kun je juist problemen voorkomen.”

Waardevolle samenwerking

Toch komt er dan nog steeds heel wat bij kijken, vult Kanen aan. “Op het gebied van fractuurpreventie weten we al jaren wat goede zorg is”, zegt hij. “En in theorie is dat ook goed te organiseren, maar in de praktijk blijkt het toch heel moeilijk om een richtlijn te implementeren. Het draait daarbij om case finding, begeleiding en follow-up. Maar het is zo waardevol. Je voorkomt maatschappelijke uitval en sterfte en je verlicht de druk op de ziekenhuizen. Dat bereik je door de juiste zorgprofessional op de juiste plek het juiste werk te laten doen. De medisch specialist moet niet het werk doen dat een verpleegkundig specialist, huisarts of praktijkondersteuner ook kan doen.”

Verpleegkundig specialist endocrinologie Agnes Offenberg ziet het voordeel van de tot stand gekomen samenwerking heel duidelijk. “Los van elkaar werken leidt tot mazen en overlap en dus inefficiëntie”, zegt ze. “Daarmee belast je jezelf als zorgprofessionals, maar ook de patiënt. Samenwerken zorgt ervoor dat je leert en verbetert. En dat geldt niet alleen voor ons, maar ook voor de patiënt. Die krijgt de zorg die hij nodig heeft in plaats van in de mal geduwd te worden van de zorg die wij denken dat hij nodig heeft. En hij wordt zich meer bewust van het feit dat hij een eigen regierol heeft in het voorkomen van fracturen.”

Inhoudelijke ondersteuning

In de gekozen aanpak speelt eHealth ook een rol. Kanen: “Als je wilt bereiken dat de patiënt die eigen regierol neemt, moet je hem informatie bieden. Die informatie digitaal beschikbaar stellen, garandeert dat de aandacht daarvoor zich niet beperkt tot de tien minuten in de spreekkamer van de dokter.”

We zijn in de zorg gewend om problemen te isoleren. In samenwerking kun je juist problemen voorkomen.

Erik Schoofs, HZW-directeur

“Wij hebben kennis op dit gebied”, zegt field market access manager Fons van Mieghem (Amgen). “Daarnaast weten we ook hoe we mensen bij elkaar kunnen brengen om dit soort projecten tot een succes te maken. En we kijken ook verder natuurlijk, want als dit zorgpad en eHealth oplossing in de Zaanse regio succesvol is, kan het dat elders ook worden. Dat we ons daarvoor inspannen, past bij ons streven om waarde toe te voegen aan de zorg en uiteindelijk afgerekend te worden op deze toegevoegde waarde van onze geneesmiddelen en geïntegreerde oplossingen.”

Kanen voegt toe: “Die samenwerking met Amgen heeft voor ons waarde omdat er geen financiële component aan zit, hij gaat echt over de maatschappelijke meerwaarde. Daarmee creëer je comfort voor iedereen en zet je de patiënt echt centraal.”

Ketenfinanciëring

Natuurlijk is financiering wel een onderwerp dat in de verdere ontwikkeling van het zorgpad zeker aan bod moet komen. Schoofs: “Nu heeft iedere partij in het verhaal zijn eigen financieringsdeel. De zorgverzekeraars werken in schotten in hun financiering van de zorg. Voor hen is het net zo lastig om te bepalen wat onze samenwerking gaat brengen als voor ons, maar uiteindelijk moet er natuurlijk wel een vorm van ketenfinanciering uitkomen.”

Kanen vult aan: “Dus is het zaak dat wij uitkomsten meten als basis om tot een maatschappelijke business case te komen. Daarmee kunnen we dan het gesprek aangaan met de zorgverzekeraars. Van hen verwachten we daarbij dat ze bereid zijn om naar het langere termijnperspectief te kijken van de meerwaarde voor de patiënt én de zorgkosten, van de werkafspraken die wij als partijen met elkaar maken om de osteoporosezorg te optimaliseren.”